Review Vibra behandelingen bij ALS

Een persoonlijk verhaal dat we graag willen blijven delen

Eind 2024 overleed Harriet Bontius-Vossenberg aan ALS. In de periode daarvoor leerden wij Harriet kennen als een bijzonder nieuwsgierige, positieve en scherpe vrouw. Ondanks de enorme beperkingen die haar ziekte met zich meebracht, bleef zij zoeken naar manieren om goed voor haar lichaam en haar welzijn te zorgen. Tijdens haar ziekte onderging Harriet gedurende enkele maanden regelmatig behandelingen met Vibra. Over haar ervaringen schreef zij zelf een open en persoonlijk artikel.

Haar verhaal is geen medisch bewijs en Vibra is geen behandeling voor ALS. Het is het persoonlijke verslag van iemand die heel bewust observeerde wat zij tijdens een uitzonderlijk moeilijke periode in haar lichaam ervoer. Juist daarom vinden wij haar verhaal nog steeds waardevol.

Met toestemming van haar partner delen wij hieronder Harriets verhaal. Haar ervaringen, beschreven vanuit haar eigen nieuwsgierigheid, kracht en persoonlijke kijk op haar lichaam en welzijn. We delen het met respect voor Harriet en als herinnering aan de levenslust en openheid waarmee zij bleef kijken naar wat nog wél mogelijk was.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik heb ALS. Als voormalig fanatiek fitnesser en echte living healthy-fanaat is dat een enorme omschakeling. Geloof het of niet, maar op mijn 54e was ik in de beste vorm van mijn leven. Inmiddels gaat bewegen nauwelijks meer. Een paar moeizame stappen in huis met mijn rollator, en dat is het zo ongeveer. Maar juist dan ga je jezelf andere vragen stellen. Als bewegen bijna niet meer mogelijk is, wat kun je dan nog wél doen voor je lichaam? Hoe houd je je systeem zo goed mogelijk in beweging?

Via Beautyjournaal.nl van Monique Lindeboom las ik verschillende artikelen over Vibra. De technologie maakte me nieuwsgierig, juist omdat de behandeling plaatsvindt zonder dat je zelf actief hoeft te bewegen. Het systeem werkt met mechanische trillingen die via applicatoren op het lichaam worden overgebracht. Ik las over toepassingen gericht op ontspanning, doorbloeding, het lymfesysteem en spieren. Vooral dat laatste trok mijn aandacht. Bij ALS vallen de motorische zenuwcellen die de spieren aansturen geleidelijk uit. Daardoor krijgen spieren steeds minder signalen om te bewegen. Het idee dat je spieren op een andere manier kunt prikkelen, vond ik daarom buitengewoon interessant.

Niet omdat ik verwachtte dat Vibra iets aan ALS zou kunnen veranderen, daarvoor is deze ziekte veel te complex. Maar wel vanuit de gedachte: wat kan mijn lichaam hier nog van ervaren? Via het Mitssu Instituut van plastisch chirurg Frank Niessen in de Maasstraat in Amsterdam kwam ik in contact met José Conrads van PiA, leverancier van Vibra. Ook zij vond het interessant om samen te ontdekken hoe mijn lichaam op de verschillende behandelingen zou reageren. En dus zijn we het gaan proberen. Gedurende enkele maanden kreeg ik twee keer per week een behandeling van ongeveer veertig minuten. José behandelde mij zelf. We werkten met verschillende protocollen en frequenties, omdat die ieder op een andere manier worden ingezet.

De eerste behandeling vergeet ik niet snel. Ik stapte volledig zen van de behandelbank, met een enorme glimlach op mijn gezicht die nog uren bleef hangen. Totale ontspanning. Ook na de tweede behandeling voelde ik die rust weer en zag mijn huid er opvallend rozig en goed doorbloed uit. Daarna gingen we meer werken met frequenties gericht op de spieren. En toen gebeurde er iets wat ik niet had verwacht. Na sommige behandelingen voelde ik mijn benen gedurende een paar uur stabieler en sterker. Soms hield dat gevoel zelfs tot anderhalve dag aan. De ene behandeling deed duidelijk meer dan de andere, maar voor iemand met ALS zijn zulke kleine veranderingen enorm betekenisvol.

Die tijdelijke verbetering bleef gedurende de eerste weken regelmatig terugkomen. Na ongeveer tien behandelingen merkte ik dat duidelijke effect minder sterk op. Ik dacht aanvankelijk: misschien reageert mijn lichaam er niet meer op. Tot José op vakantie ging. Daardoor kreeg ik een aantal weken geen of slechts één behandeling per week. Juist in die periode had ik zelf het gevoel dat ik duidelijk sneller achteruitging dan in de maanden ervoor. Dat zette mij aan het denken. Misschien was het effect dat ik verwachtte, direct na een behandeling iets meer kracht of stabiliteit voelen, helemaal niet het enige dat voor mij belangrijk was. Misschien deed die regelmaat op de achtergrond meer dan ik zelf doorhad.

Kan ik bewijzen dat Vibra mijn achteruitgang heeft afgeremd? Nee. Absoluut niet. ALS verloopt bij ieder mens anders en mijn ervaring is persoonlijk en subjectief. Daar wil ik heel duidelijk over zijn. Maar ik ken mijn lichaam inmiddels ontzettend goed. Als je met ALS leeft, voel je bijna iedere kleine verandering. Voor mij was het verschil in die weken daarom opvallend. En misschien zit daar voor mij wel de grootste waarde. Als je lichaam je steeds meer in de steek laat en je zelf bijna niet meer kunt bewegen, is het een bijzonder prettig gevoel dat je nog steeds iets kunt doen wat gericht is op je lichaam en je welzijn.

De behandelingen gaven mij ontspanning. Ze deden iets met hoe mijn lichaam aanvoelde. Ze hadden een positief effect op mijn humeur. En iedere keer liep, of beter gezegd: rolde, ik naar buiten met het gevoel dat ik weer iets goeds voor mezelf had gedaan.

Soms zit waarde niet alleen in wat je kunt meten. Soms zit die ook in wat je nog kunt ervaren.

Harriet Bontius-Vossenberg (56 jaar)

Harriet overleed op 6 december 2024.